Modlitwa o uwolnienie od lenistwa

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

Po trudach codziennych starań  o byt każdy lubi się położyć, odpocząć, poleniuchować, a jeśli czasami ktoś zrobi coś za nas, to jest nam jeszcze milej. I rzeczywiście, taki odpoczynek jest nam od czasu do czasu potrzebny, lecz jeśli jest on za częsty może doprowadzić do zagoszczenia w duszy wzorca lenistwa. Wzorzec ten działa dość podstępnie, gdyż kojarzy się z wytchnieniem, lecz w rzeczywistości jego energia prowadzi do zablokowania energii działania, a dalej prowadzi do zablokowania ogólnie energii życiowej. Co objawia się jako brak sił i chęci do pracy.

Często ten wzorzec podparty jest jeszcze głębiej zakorzenionym wzorcem, jakim jest wzorzec obrzydzenia pracą. Genezą skolei tego wzorca są wzorce zniewolenia i niewolnictwa, jeśli ktoś doświadczył takiego właśnie życia. Wbrew pozorom jest to powszechnie występujący zespół wzorców [wzorce zniewolenia i niewolnictwa]. Ten artykuł otwiera cykl artykułów poświęconych temu tematowi.

Poniżej podaję teks “Modlitwy o uwonienie od lenistwa”

Ja, …(tu wstaw swoje imię) jestem otwarty i gotowy na to, aby dokonało się teraz pełne oczyszczenie mojej duszy ze wzorców lenistwa. Niech oczyszczą się wszelkie blokady w ciele i emocje w duszy. Jestem gotów uświadomić sobie i uwolnić wszystkie pierwotne intencje podtrzymujące te wzorce w mojej duszy. Niech energia lenistwa odpłynie ze wszystkich zakamarków mojej duszy, a jej miejsce zastąpi świadomość jej funkcjonowania.

Niech już w tej chwili dokona się w mojej duszy pełne i całkowite oczyszczenie, wszelkich wzorców niechęci do pracy, obrzydzenia pracą i im podobnych. Niech dokona się transformacja wszelkich wzorców oporu przed pracą i wszelkich wzorców lęku przed pracą. Niech dokona się oczyszczenie wszelkich, negatywnych intencji, które zaniżają moją świadomość tego czym w swej istocie jest praca. Niech moja dusza wskaże mi każdą przestrzeń, w której zalegają jeszcze historie z przeszłości. Niech cały wszechświat wraz z moją dusza stanie się gotowy na ich uzdrowienie.

Jestem na to gotowy aby doświadczyć w najbardziej pozytywny sposób, czym w swej istocie jest praca.

Jestem na to gotowy.
Niech się dokona.

Odzyskiwanie siebie

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

W mym wcześniejszym artykule “Świadomość Zamknięta w Astralu” przedstawiłem karmę i świadomość zamknięta w astralu jako funkcjonujące samodzielnie w świecie astralnym części świadomości. Przyczyną oddzielenia się karmy jest śmierć astralna, natomiast świadomość zamknięta w astralu oddziela się w wyniku świadomej intencji duszy. Jednak nie są to jedyne sposoby oddzielenia się części naszej świadomości od nas samych.
W tym artykule chciałbym przedstawić inne przyczyny oddzielenia się części naszej świadomości od nas samych i ich skutki.

Duch i Dusza

Chcąc tego dokonać chciałbym przybliżyć w pierw pewne podstawowe pojęcia, którymi będę się posługiwał w tym artykule.
Pierwszym z tych pojęć jest pojęcie “Duszy”. Pojęcie to zostało wprowadzone przez Kościół Katolicki, jednak nie zostało ono precyzyjnie zdefiniowane. Literatura ezoteryczna przedstawia różne, własne definicje tego terminu, lecz w śród nich dwie definicje są najpowszechniej stosowane. Pierwsza z nich utożsamia duszę z ciałem przyczynowym człowieka. Druga natomiast definiuje duszę jako pernamentny atom astralny, mentalny i przyczynowy, które inkarnują się w ciało człowieka. Oczywiście nie jest to atom w rozumieniu fizyki, najprawdopodobniej chodzi tu o minimalną ilość materii astralnej, mentalnej i przyczynowej, która musi inkarnować się w ciało człowieka.
Dla mnie osobiście ta druga definicja jest bardziej trafiona, natomiast pierwsza definicja odnosiła by się z kolei do koncepcji “Ducha” w filozofii chrześcijańskiej.
W takim też rozumieniu będę używał tych dwóch pojęć w dalszej części artykułu.

Rozbicie kryształu duszy

Dusza ludzka z natury jest nieśmiertelna i żadna zewnętrzna siła nie może jej zabić, jednak można ją uszkodzić z czym wiążą się niemiłe skutki odczuwalne przez wiele wcieleń.
Podczas sesji uzdrawiania duchowego poczułem moją duszę jako kryształową kulę o średnicy około 0,5m zbudowaną z światła, połączoną z Wszechświatem promieniami (niciani aka). Jako miejsce, w którym znajduje się dusza w ciele ludzkim uznaje się serce, jednak ja odczułem ją umiejscowioną w sercu jak i w splocie słonecznym.
W trakcie sesji cofnąłem się pamięcią do czasów Atlantydy, a dokładniej do czasów wojen czarnomagicznych na niej. Podczas jednej z takich walk, mój przeciwnik uderzył mnie potężną dawką negatywnej energii, w wyniku którego nastąpiło rozbicie kryształu mojej duszy. Oczywiście był to dla mnie w tedy ostatni atak jaki otrzymałem, gdyż rozbicie mojej duszy wiązało się z śmiercią ciała fizycznego.
Skutkiem tego ataku był ogromny szok i nieustanne poczucie braku mocy przez następne inkarnacje. W zasadzie do czasu tej sesji nie czułem, jakobym posiadał jakąś moc.

Kryształ Mocy

W legendach i bajkach różnych kultur funkcjonuje pojęcie „Kryształu Mocy”, czyli takiego talizmanu, który został wykonany z kryształu, dający swemu właścicielowi ogromną, ponad ludzką moc. Człowiek posiada własną Moc Sprawczą i nie potrzebuje żadnych wspomagaczy typu talizmany. Jest to jednak pamięć pewnych specyficznych cech Mocy Sprawczej. Otóż jak wszystko we wszechświecie, tak i energia, dąży do przyjęcia najbardziej optymalnego kształtu dla swego przejawienia. Moc Sprawcza w swej czystej postaci przyjmuje postać kryształu.
Stąd też w różnych opowieściach obdarowywania przez magów kryształami mocy. Istniał również, swego czasu, istny handel swoją mocą, np. za ochronę. Jednak gdyby spojrzeć całkowicie przytomnie na całą sprawę to najbardziej bezpieczni jesteśmy, gdy do własnej ochrony używamy własnej mocy sprawczej, a nie trwoniąc ją poprzez wtopienia jej w innych ludzi, w zamian za obietnice, których i tak nie mają zamiaru dotrzymać.

Kradzież Mocy Sprawczej

Ten wątek doskonale zilustruje nam relacja z sesji Regresig’u: „(Mężczyzna, 25l) Podczas sesji Regresing’u, powróciłem pamięcią do czasów Atlanty. Atlantyda w zasadzie nie należała do najbezpieczniejszych miejsc na Ziemi, w każdym momencie swego istnienia i tak było tym razem. Grasowały w tedy bandy, których celem było odebranie napotkanym ludziom ich mocy sprawczej i rozdysponowanie jej między członków grupy. Dokonywano tego za pomocą kodowania narkotyczno-hipnotycznego, gdy już udało im się obezwładnić przeciwnika.
W późniejszej historii Atlantydy, członkowie tych band inkarnowali się jako arystokracja atlantydzka i pełnili tam funkcje zarządcze. Głównym powodem wyboru ich na te stanowiska była oczywiście ich potężna moc, zyskana w ten nieuczciwy sposób.”

Jedynie słuszne terapie

Od tamtych czasów minęły już dziesiątki tysięcy lat, lecz intencje tych osób nadal się nie zmieniły. Nadal dążą do sukcesów i zaszczytów, a także do podłączenia się i podebrania od innych ich mocy. W tym celu obecnie inkarnują się oni jako uzdrowiciele i mistrzowie duchowi różnej maści. Opracowywują „jedynie skuteczne” terapie uzdrawiania i uwalniania się od karmy lub korzystają z już istniejących, po to, by w trakcie takiej sesji terapeutycznej mieć łatwy dostęp do podświadomości klienta i móc podebrać jeszcze mocy sprawczej od nich.
W praktyce wygląda to tak, że klient poddaje się zabiegowi „uzdrawiania”, otwiera się na współpracę z „terapeutą”, który wykonuje różne dziwne gesty, waha wahadełkiem, odlicza różne formuły, a na poziomie podświadomym, jego podświadomość podbiera moc sprawczą od podświadomości niczego nie świadomego pacjenta. Również sama terapia nie jest specjalnie skuteczna, zwłaszcza w temacie oczyszczania karmy, która nie jest oczyszczana, a tylko zamykana w astralu. Po takim zabiegu pacjent wychodzi zadowolony i czuje się lepiej, skutki oddziaływania karmy chwilowo usępuą, jednak do czasu. Zamknięta w astralu karma, choć podobna do Świadomości Zamkniętej w Astralu, nie jest nią, to znaczy nie została oddzielona od reszty świadomości i zamknięta w astralu, w wyniku intencji duszy, lecz za przyczyną „uzdrowiciela”. Przez co taka blokada jest dużo słabsza i pęka w niedługim czasie, a karma powraca do klienta z jeszcze większą siłą. Suma summarum taki klient wychodzi potrójnie stratny; wydał sporo pieniędzy na rzekomo skuteczny zbieg, rzekomy „uzdrowiciel” podebrał mu jego moc sprawczą, a problem i tak do niego powrócił, na dodatek z jeszcze większą siłą.

Klątwy i ataki energetyczne

Temu tematowi poświęcę wkrótce szerszy artykuł, tutaj nadmienię tylko, że w każdą rzuconą klątwę, w każdy atak energetyczny, osoba czyniąca takie rzeczy wkłada w to sporo własnej energii.

Walki Astralne i Magiczne

Tu również do zilustrowana tego przypadku posłużę się relacją z sesji uzdrawiania duchowego, jaką miałem okazję wykonać: „Moja klientka miała na twarzy małą ciemnoszarą kropkę, która nie schodziła mimo lat. W trakcie sesji pierwszą myślą jaka przyszła klientce do głowy, a która była związana z tą plamą była: „Teściowa”. Zobaczyła ona, że w to dokładnie miejsce, jej teściowa wbiła swój pazur. Ja z kolei zobaczyłem jej teściową, jako czarnego smoka o zhumanizowanej sylwetce. [Tutaj jestem winny wam małe wyjaśnienie, otóż moja klientka już była dawno po rozwodzie i nie mieszkała ze swoją byłą rodziną] Drugą natomiast wizją, którą ujrzałem był bardzo ciemny pokój, w którym na różnej długości sznurkach były zawieszone stare klatki na kanarki, w których nie było ptaków, tylko fragmenty duszy mojej klientki. Gdy powiedziałem Jej o tym odebrała ona fragmenty swojej duszy, które wyrwała jej teściowa w czasie walk astralnych o dzieci mojej klientki (Jej teściowa chciała koniecznie przejąć kontrolę nad wychowaniem dzieci mojej klientki).”

Marzenia

Każdy z nas ma marzenia, jedne bardziej rzeczywiste inne mniej. Niestety te marzenia, które są mniej rzeczywiste są dla nas ogromnym balastem. Pochłaniają one mnóstwo naszej energii i nie pozwalają o sobie zapomnieć, wręcz zmuszają nas do myślenia o nich. Raz doświadczyłem takiego marzenia, które zmuszało mnie do tego abym dokończył je marzyć. Czułem coraz bardziej jak moja świadomość się zawęża, gdy chciałem się temu oprzeć poczułem silną presję mojego marzenia na to, aby dokończyć je marzyć.

Przypadkowe myśli

O wpływie przypadkowych myśli, dobry opis umieścił, w swej książce pt. „Ciało Astralne” Arthur Powell, której fragment pozwolę sobie tutaj zacytować: „Co więcej, ponieważ każdy człowiek zostawia za sobą łańcuch myślokształtów, to idąc ulicą miasta skazani jesteśmy na nurzanie się w morzu myśli innych ludzi. Jeśli choć przez chwilę nasz umysł pozostanie wolny, to natychmiast wedrą się do niego cudze myśli. Niech tylko jedna zajmie naszą uwagę, umysł zatrzyma się nad nią, przyjmie ją jak swoją własną, wzmocni swą siłą i ponownie wypuści w świat, gdzie znów na kogoś oddziała. Człowiek zatem nie jest odpowiedzialny za swoje myśli, pojawiające się w jego umyśle, ale ponosi pełną odpowiedzialność, jeżeli którąś z nich zatrzyma, poduma nad nią i tak wzmocnioną wypuści w przestrzeń.”

Energia-Świadomości

W wyżej wymienionych opisach przypadków używałem głównie pojęcia energii, jest to jednak niepełne podejście. Jak to dobrze określiła Barbara Ann Brennan, w człowieku nie ma tylko energii, albo tylko świadomości. Człowiek jest zbudowany z Energii-Świadomości, to znaczy nasza energia jest jednocześnie świadoma, jest naszą świadomością. Dlatego wszędzie tam gdzie wkładamy w coś naszą energię, tam też wkładamy część naszej świadomości, naszej Duszy. Skutkiem czego jest poczucie niemocy i zawężenie świadomości. Również wcześniej wymieniona Moc Sprawcza jest częścią naszej świadomości, jest to Świadomość Wszechspełniająca.

Zobacz również/See also:
Świadomość Zamknięta w Astralu

Literatura:
Arthur Powell, “Ciało Astralne”, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 2006

Dasa Mahavidya Yantras

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

Wszystkie starożytne kultury miała swoje święte geometryczne wzory symbolizujące ich bogów, powiązane również z mantrami (wibracjami dźwięku). U Hindusów, Egipcjan, Żydów, Chińczyków, Majów występował system “planetarnych jantr” wykorzystywany do zwalczania niekorzystnych wpływów planet (maleficznych).

Jantra (sanskryt „instrument”, „maszynę” bądź „warsztat” w szczególności „warsztat tkacki”) jest rodzajem geometrycznego diagramu, używanego w tantrze, hatha jodze, buddyzmie, występuje w powiązaniu z mantrą.

Jantry wykonuje się z metali, najczęściej miedzi, srebra, złota lub astadhatu (stopu ośmiu różnych metali), z suszonych liści specjalnych roślin (bhoja Patra). A także w postaci trójwymiarowej z metalu, kamienia i kamieni szlachetnych.

Jantra kumuluje energię kosmiczną. W praktykach duchowych służy do koncentracji, medytacji i kontemplacji, ma na celu połączenie z Bogiem. Ten dział wiedzy duchowej w hinduizmie określa się nazwą Jantra Joga lub szerzej Mandala Joga. Symbole jantr wykonane jak w opisie wyżej służą jako talizmany.

Dasa Mahavidya Yantras jest grupą dziesięciu jantr przedstawiających dziewięć rasa (z sanskrytu „smak”), dziewięć planet w astrologii hinduskiej (dżjotysz) oraz ascendent.

Poniżej przedstawiono rysunki każdej jantry wraz z krótkim opisem.

Matangi Jantra

Planeta: Słońce
Mantra: AIM
Sanskryt: Matangi – “Słonica”
Wartość Numerologiczna: 1

Bhubaneswari Jantra

Planeta: Księżyc
Mantra: HRIM
Sanskryt:
Wartość Numerologiczna: 2

Tara Jantra

Planeta: Jowisz
Mantra: AUMA
Sanskryt: Tara “Gwiazda”
Wartość Numerologiczna: 3

Chinnamasta Jantra

Planeta: Rahu (Węzeł Księżycowy Górujący)
Mantra: HUM
Sanskryt: Chinnamasta “oddzielona głowa”
Wartość Numerologiczna: 4

Tripura Sundari Jantra

Planeta: Merkury
Mantra: KLIM
Sanskryt: Zwana jest również jako Śri Jantra co znaczy Święta Jantra
Wartość Numerologiczna: 5

Kamalatmika Jantra

Planeta: Wenus
Mantra: SHRIM
Sanskryt: Kamalatmika “Ona jest z Lotosu”
Wartość Numerologiczna: 6

Dhumavati Jantra

Planeta: Ketu (Węzeł Księżycowy Dołujący)
Mantra: DHUM
Sanskryt:
Wartość Numerologiczna:7

Kali Jantra

Planeta: Saturn
Mantra: KRIM
Sanskryt: Kali dosł. rodzaj żeński pojęcia “Czas” – Kālā
Wartość Numerologiczna: 8

Opis:
Rysunek wykonany na podstawie malowidła z XIX wieku. Koło w środku oznacza ignorancję (avidja ). Osiem płatków lotosu, fałd Prkriti, znaczą kolejno: ziemia, woda, ogień, powietrze, eter, umysł, intelekt, egoizm. Pięć trójkątów to pięć jnanendriyas (jnana “wiedza”, indriyas “sens”), pięć pranas (oddychanie) i bindu, które jest czystą świadomością

Bagalamukhi Jantra

Planeta: Mars
Mantra: HLRIM
Sanskryt: Bagalamukhi “w obliczu żurawia”
Wartość Numerologiczna: 9

Tripura Bhairavi Jantra

Planeta: Ascendent (Lagna)
Mantra: HSRAIM
Sanskryt:
Wartość Numerologiczna: Nie posiada

Zobacz również/See also:

Lotos Logosu,

Literatura:

http://www.astrolog.exporter.pl/weda/2JantraJoga.html
http://pl.wikipedia.org/wiki/Jantra_(buddyzm)
http://srividyatrust.org/AboutTrust/DasaMahaVidya.aspx
http://varahamihira.blogspot.com/2004/09/dasa-mahavidya-yantras.html

Lotos Logosu

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

Arthur Powell w swej książce pt. “Ciało astralne” opisuje System Słoneczny jako:

“Przy czterowymiarowym widzeniu możemy spostrzec, że planety, które w trójwymiarowym świecie są od siebie oddzielone, w rzeczywistości łączą się w świecie o czterech wymiarach i stanowią zakończenie płatków olbrzymiego kwiatu; stąd pochodzi hinduskie wyobrażenie Układu Słonecznego jako kwiatu lotosu.”

Powyższy rysunek przedstawia moją wizję Systemu słonecznego jako Kwiat Lotosu, na którego składają się następujące elementy:

1. Środek kwiatu stanowi Słońce
2. Płatki w kielichu wewnętrznym oznaczają kolejno; Merkurego, Wenus, Ziemię, Marsa, Księżyc, Rahu (Węzeł Księżycowy Górujący), Ketu (Węzeł Księżycowy Dołujący) i Lilith – Czarny Księżyc – punkt zodiaku powstały z uśrednienia trzech punktów; Drugiej Ogniskowej Orbity Księżyca, Punkt Apogeum Elipsy Księżyca i Środkowy Punkt Elipsy Księżyca. Pozostałe płatki bez symboli astronomicznych oznaczają inne ciała niebieskie krążące pomiędzy Pasem Planetoid a Słońcem
3. Kolejny kielich symbolizuje Pas Planetoid z zaznaczonymi czterema najważniejszymi w astrologi planetoidami: Ceres, Juno, Westa i Pallas (Atena).
4. Kielich zbudowany z czterech dużych płatków symbolizuje cztery największe planety naszego Układu Słonecznego: Jowisz, Saturn, Uran oraz Neptun.
5. Ostatni kielich zbudowany z małych płatków symbolizuje pozostałe ciała niebieskie krążące w Systemie Słonecznym od pasa planetoid i dalej znajdujące się obiekty transplutonowe. W tym kielichu wyszczególniono cztery najważniejsze obiekty z tej grupy: Chiron (największy Centaur, krążący pomiędzy Saturnem i Uranem), Pluton (jeden z największych obiektów w pasie Kuipera, do 24.08.2006 był uznawany za planetę), Prozerpina (obiekt astronomiczny UB313, zwana również Xeną lub Eris, największy odkryty obiekt z pasa Kuipera) oraz Marduka (dwunastą planetę).

Poniższa tabela przedstawia zestawienie symboli planet:

1. Środek Lotosu
	Słońce
2. Kielich Wewnętrzny
	Merkury		Księżyc
	Wenus		Raku
	Ziemia		Ketu
	Mars		Lilith
3. Pas Planetoid
	Ceres		Juno
	Westa		Pallas
4. Duże planety
	Jowisz		Uran
	Saturn		Neptun
5. Kielich zewnętrzny
	Pluton		Prozerpina
	Chiron		Marduk

Zobacz również/See also:
Galeria: Lotosy Planetarne, Lotosy Planetarne (Artykuł),

Literatura:
Arthur Powell, “Ciało Astralne”, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 2006

Poszukiwanie własej mocy

Autor: Maria Słaboń
Copyright – Prawa Autorskie

Pragnę się z wami podzielić swoimi doświadczeniami związanymi z odzyskiwaniem swojej własnej pierwotnej energii na podstawie aalizy snów swoich i klientów oraz pracy z nimi w sesji.

Otóż często dotykałam tego zjawiska skądinąd dla mnie zawsze tajemniczego, Tzw. “jaja energetycznego”. Zdarza mi się napotykać w trakcie sesji, a nawet częściej z opowieści o marzeniach sennych (to i tak wszystko jedno, bo traktuję je podobnie jak symbole archetypowe) o przeżyciach związanych z wędrówką w poszukiwaniu swojego jaja. Ciekawe, że jak do tej pory taką potrzebą i w tej symbolice zawartej sygnalizują głównie mężczyźni. Otóż śni im sie lub przeżywają to w sesji, że poszukują swojego jaja, muszą go wykopać. Jeden z panów śpiąc czy z zamkniętymi oczami po omacku dociera do niego i integruje się z nim po czym skorpua pęka, a On doznaj “wyklucia” narodzin. Jego opis zgadzał by się z opisem ciała eterycznego uświęconego autorki książki “Dłonie Pełne Światła” Barbary Ann Brennan.

“Siódmy poziom jest mentalnym poziomem planu duchowego i nazywa się go ciałem keterycznym uświęconym. Sięga od siedemdziesięciu pięciu do stu dziesięciu centymetrów poza ciało. Kiedy wznosimy naszą świadomość na siódmy poziom aury, wiemy, że tworzymy jedność ze Stwórcą. Zewnętrzna forma ma kształt jaja i zawiera w sobie wszystkie ciała auryczne związane z obecną inkarnacją danego człowieka. Również to ciało jest bardzo podobne do świątyni o bardzo skomplikowanej konstrukcji. W mojej wyobraźni wygląda ono jak zbudowane z maleńkich nici złotosrebrnego światła o wielkiej trwałości, które podtrzymują kształt całej aury. Zawiera złotą strukturę siatkową ciała fizycznego i wszystkich czakramów.

Dostrajając się do poziomu wibracji siódmej warstwy postrzegam wspaniałe złote światło, pulsujące tak szybko, że nazywam je “migoczącym”. Przypomina to tysiące złotych nici. Forma kojarzy się ze złotym jajkiem sięgającym od stu do stu dziesięciu centymetrów poza ciało, z mniejszym końcem pod stopami i większym około stu centymetrów nad głową. Jeśli osoba jest bardzo naenergetyzowana, ciało to może rozszerzyć się jeszcze bardziej. Zewnętrzna krawędź przypomina mi skorupkę jajka; wydaje się, że jego grubość od pół do jednego centymetra. Ta zewnętrzna część siódmej warstwy jest bardzo mocna i elastyczna, odporna na przenikanie i służy jako ochrona pola, tak jak skorupka chroniąca małe kurczątko. Wszystkie czakramy i formy cielesne na tym poziomie sprawiają wrażenie zbudowanych ze złotego światła. Jest to najmocniejsza, najbardziej elastyczna warstwa pola aurycznego.”

No i ten opis szczegółowo wyjaśnia czego śniący i przeżywający dotyka, czego poszukuje. Nie jest to jedyny symbol energii o jaką chodzi. Spotkałam się również z symbolem wysokiej choinki obranej z gałęzi, gdzie pozostaje tylko sam pień. Jakby Kręgosłup. Śniący używał jej jako katapulty do wystrzelenia się za ocean. To też forma energii skumulowanej w rdzeniu kręgowym, o tym mówią z kolei legendy starosłowiańskie. Opisał ją Wojciech Jóźwiak “Godzamba, czyli wyprawa po moc”. Mowa tu o mężczyźnie, który traci wszystko, by zmierzyć się z siłą przeciwko, której może wystawić tylko i aż to co sam posiada wewnątrz siebie.

“[...] Godzięba-Godzamba ścigany przez przemożnego przeciwnika kieruje swoje kroki ku skrajowi i ku mocy skraju. W obliczu klęski wychodzi poza ziemie ludzi. Jego ucieczka do lasu jest zarazem wyjściem poza ekumenę, poza świat przez ludzi oswojony (gdyż czymś takim, an-ekumeną był las) – i wejściem w zaświaty, do krainy duchów, co może bez wielkiego błędu dałoby się porównać ze współczesnymi doświadczeniami ludzi, którzy przeszli przez śmierć kliniczną i near death experiences. Ale bohater wnika w te nie-ludzkie światy w pełni sił fizycznych i psychicznych, a więc postępuje jak typowy szaman. Jego ucieczka nie jest błędem i nie jest haniebnym odwrotem – przeciwnie, jest wyprawą po moc. I – zauważmy – nie jest to moc mieszkająca w środku! To jest ta inna moc, moc skraju. [...]“

Teraz pytanie jak do tego dojść, jak wydobyć z siebie i odkryć to co utraciliśmy, albo o czym zapomnieliśmy.

Jak dotąd z mojego wyłącznie doświadczenia wynika, że najważniejszym krokiem jest uświadomienie sobie, że tego pragniemy i nic co do tej pory zgromadziliśmy nie zbliżyło nas do tego. Trzeba pozwolić sobie utracić wszystko w co wierzyliśmy, do czego byliśmy przywiązani, co uważaliśmy za niezbędne aby trwać. Porzucić iluzje i zdobyć się na odwagę “Eneasza” wyruszyć za ten ocean.

Miałam kiedyś sen o tym, że w moim kościele stoję ściśnięta tłumem ludzi, którzy zagradzają mi drogę do ołtarza i Światłości Boga. Wreszcie przyszła śmierć, która swoim płaszczem okrywała te istoty, aż sostałam tylko ja i mój mężczyzna. Pierwiastek męski i żeński. Połączeni ruszyliśmy we wspólną, nową drogę. Myślę, że o to chodzi, o uwolnienie wszelakich wzorców, przywiązań aż dojdziemy do pierwotnej energii męskiej i żeńskiej, która pokonuje śmierć i nareszcie możemy doświadczyć spotkania ze swoim Bogiem, który jest w nas.

No ale do tego potrzeba wytrwałości, cierpliwości, uwagi, ciekawości podróżnika, odwagi odkrywcy, determinacji wojownika, zaufania do procesów i wiary.

A największy grzech to “grzech zaniechania”.

Pozdrawiam Marysia

Literatura

Barbara Ann Brennan, “Dłonie Pełne Światła”, przekład z języka angielskiego Marcin Wawrzyńczak, Wydawnictwo Amber Sp. z o. o., Warszawa 2002

Wojciech Jóźwiak, “Godzamba, czyli wyprawa po moc”, 25 października – 2 listopada 2000
http://taraka.pl/index.php?id=godzamba.htm

Nie wychowywać dzieci

Autor: Maria Słaboń
Copyright – Prawa Autorskie

W moim opisie swojej sylwetki użyłam sformułowania “… i nie wychowywać [dzieci]“. Śpieszę pokrótce wyjaśnić, w związku z pojawiającymi się pytaniami co miałam na myśli w tym wypadku. Może wyjdę od powiedzenia pewnego starożytnego filozofa (nazwiska nie pamiętam) “… wychowywać dzieci należy na miarę czasów, które dopiero nadejdą…” Któż może się odważyć powiedzieć jak to zrobić?

Podczas pracy nad uwalnianiem swoich i klientów wzorców (odreagowywaniem) w sesji regresingu uświadamiałam sobie jak jest ich wiele. Cała masa niepotrzebnych, starych wzorców, iluzji, przywiązań, ich mechanizmów już od dawna nieprzydatnych, a nawet przeszkadzających w naszym rozwoju. Po matce, ojcu, dziadkach, ciotkach, wujkach, rodach, narodach, religiach itd., że powielanie ich jeszcze w naszych dzieciach naprawdę już nie ma sensu. Kwestia tylko otwarcia świadomości co należy do nas, a co jest nie nasze.

Dokładnie nie wiemy jak zaopatrzyć nasze dzieci żeby mogły funkcjonować w społeczeństwie i świecie tak, by realizowały siebie, a przy tym harmonizowały z resztą świata, czuły się jego ważną i nieodłączną cząstką. Wystarczy sobie uświadomić jak szybko zmienia się energia na Ziemi i w ludziach, jak wiedza np. z dziedziny fizyki kwantowej, biologi, genetyki zmieniła się i pogłębiła w trakcie ostatnich 20 lat, żeby przez chwilę się zastanowić jak to sie ma do starych zasad wychowania i postrzegania naszych dzieci. Ich energia dziś jest zupełnie inna niż nasza i naszych rodziców. Dla przykładu spróbujcie posłuchać jednej piosenki z lat 60-tych i takiej z dzisiejszych list przebojów. Porównajcie energię tych utworów i piosenkarza.

W przedszkolu nauczyłam się wnikliwie obserwować dzieci zanim wydałam osąd, nim przywołałam do tzw. “posłuszeństwa”. Dziecko reaguje na świat w specyficzny dla siebie sposób interpretując go na miarę swoich spostrzeżeń, sygnalizują nam swoje potrzeby lub odzwierciedlają dokładnie to czym my sami jesteśmy.

Dzieci naśladują as bardzo dokładnie toteż żadne tzw. wychowanie (czasem przeradza się to w tresurę) nie odnosi pożądanego skutku, gdyż sami reprezentujemy inne zachowania. Często wychowanie służy dorosłym do manipulacji i dominacji. Wychowanie młodzieży np. do podporządkowania sobie ich ogromnej energii dla swoich własnych celów i ideii (najczęściej między 17-21 rokiem kształtowanie się ideii młodego człowieka). Wielu klientów musi wrócić do tego okresu żeby odreagować i zweryfikować postanowienia z tego okresu (misje).

Jest tak wiele niebezpieczeństw, które grozi dzieciom i młodzieży, a kryjących się pod ogólną nazwą “wychowanie”, że trudno mi je wszystkie wymienić. Chciała bym jedynie zaznaczyć, ze takie “niewinne” słowo kryje w sobie dziwne cele dorosłych, a mniej interes dziecka. Zachęcam raczej do pokazywania i proponowania tego co najlepsze, najpiękniejsze, wartościowe. Pokazanie wśród czego mogą wybierać chcąc się realizować i odkrywać swoje talenty. Żeby je obudzić trzeba im to pokazać, również własnym przykładem. Jeśli sami macie w sobie jakieś pasje i realizujecie je na oczach dziecka, ono też będzie chciało rozwijać jakąś w sobie przy waszym boku. No i jeszcze jedno. Przyznawajcie się do tego jeśli czegoś nie wiecie, nie umiecie i zwróćcie im uwagę na źródła gdzie mogą znaleźć odpowiedź. Zachęcajcie do własnych poszukiwań.

Natomiast to, że przez wychowanie rozumie się nieustanną pomoc przy selekcjonowaniu co jest dobre, a co złe, ajk nie pozwolić krzywdzić siebie samego i innych, uczenie dziecka szacunku do siebie i innych itd., przez własną postawę przedewszystkim, to już ufam, że sami to doskonale robicie.

A i tak uważam, ze to my mamy czego uczyć się od dzieci. Obserwowanie ich uzmysłowi nam, ze one urodziły się z wiedzą o tym co i jak się tu na Ziemi zmieniać będzie i jak się do tego dostosować. To my powinniśmy postarać się za nimi nadążyć, choćby po to by nie odpaść przedwcześnie z powodu zmieniającej się energii tego naszego świata, która już teraz co niektórych wyrzuca na zewnątrz z impetem, bo nie umiemy odpowiednio szybko transformować swojej energii nadal usilnie trzymając się starych wzorców i przyzwyczajeń, jakby trzymając się źdźbła trawy, która już dawno nie rośnie na łące tylko wiruje bezwładnie w środku tornada. A nam się zdaje, że to źdźbło to cała trawa. Nie ustalajmy takich dziwnych jednostek chorobowych jak ADHD, bo to nie one “biegają za szybko, tylko my za wolno”.

Pozdrawiam Marysia

Świadomość Zamknięta w Astralu

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

Wśród wielu specyficznych obciążeń karmicznych jakie oddziałują na życie ludzi jest “Świadomość Zamknięta w Astralu”. W tym artykule chciałbym przybliżyć czytelnikom, co kryje się pod tą dość enigmatyczną nazwą i jaki wpływ ma na życie jednostki jej “Świadomość Zamknięta w Astralu”.

Aby móc zrozumieć czym jest “Świadomość Zamknięta w Astralu” najpierw musimy przyjrzeć się procesowi inkarnacji duszy ludzkiej w ciało i umierania oraz karmie.

Inkarnacja

Decyzję o inkarnacji w ciało ludzkie podejmuje Wyższe Ja danego człowieka (zwane dalej zamiennie Manasem wyższym lub Ciałem Przyczynowym), przebywające w Świecie Przyczynowym (Poziomie Przyczynowym). Odbija w tedy Ono swój promień (zwany promieniem duszy) na niższe poziomy bytu (światy). Promień Duszy jest to skumulowany strumień pierwiastków świata przyczynowego pochodzących od Wyższego Ja. Gdy znajdą się one na poziomie świata mentalnego przyciągają do siebie materię tego świata tworząc Ciało Mentalne. Po utworzeniu ciała mentalnego Promień Duszy zstępuje w niższe sfery bytu, tj. astralną, eteryczną i fizyczną. W Świecie Astralnym tworzy się Ciało Astralne, a następnie na poziomie eterycznym tworzone jest Ciało Eteryczne. Po utworzeniu ciała eterycznego następuje ostatni etap procesu inkarnacji, czyli przekształcenie go do postaci embrionalnej i umieszczenie go w macicy przyszłej matki, gdzie oczekuje na zapłodnienie komórki jajowej. W chwili wniknięcia plemnika do komórki jajowej następuje w niej tzw. “eksplozja wapniowa”, jest to uwolnienie z organelli komórkowych wapnia pod wpływem substancji chemicznych jakie wprowadza do komórki plemnik. Uwolnienie wapnia z jednej organelli powoduje uwolnienie go przez następne, proces ten jest bardzo szybki, trwa zaledwie ułamki sekundy i jest to moment wniknięcia duszy do Ciała Fizycznego. Powyżej opisany proces inkarnacji obrazuje poniższy rysunek.

Rys. 1. Proces Inkarnacji Duszy

Śmierć

Śmierć natomiast jest odwróceniem procesu inkarnacji. W chwili śmierci ciała fizycznego następuje przekazanie zawartych w nim pierwiastków manasu do ciała eterycznego i oddzielenie się go od ciała fizycznego. Z kolei pierwiastki manasu w ciele eterycznym przekazywane są na wyższe jego poziomy. Gdy już wszystkie pierwiastki manasu z danego poziomu ciała eterycznego zostaną przekazane na poziom wyższy następuje rozpad ciała eterycznego na danym poziomie. Proces umierania ciała eterycznego trwa średnio trzy dni, ale zdarzają sie przypadki, w których proces ten trwa do czterdziestu dni. Jest to uwarunkowane poziomem energii pranicznej jaki posiadała jednostka w chwili śmierci, jeśli był on niski rozpad ciała następuje szybciej, a jeśli wysoki to wolniej. Po rozpadzie ciała eterycznego następuje śmierć astralana, będąca procesem analogicznym do procesu rozpadu ciała eterycznego. Rozpadowi ulegają kolejno poszczególne warstwy ciała astralnego, ułożone według stopnia gęstości materii astralnej, przy czym najgęstsze znajdują się na zewnątrz (Rys. 2). Po rozpadzie ciała astralnego następnym etapem jest śmierć ciała mentalnego, która jest nieco zbliżona do śmierci ciała astralnego. Różnica polega jednak na tym, że rozpad nie następuje po kolei, tylko umysł jednostki przenoszony jest od razu na poziom, który jest najodpowiedniejszy i tam dokonuje się proces umierania. Po czym świadomość powraca do świata przyczynowego.

Rys. 2. Budowa Ciała Astralnego

Karma

Powyższy opis procesu inkarnacji i umierania jest wyidealizowanym schematem, gdyż człowiek żyjący w świecie fizycznym poprzez swoje intencje tworzy swoją karmę. Intencje mogą być dobre lub złe, dla tego też mamy dobrą i złą karmę, dodatkowym czynnikiem zwiększającym siłę jej oddziaływania jest siła emocji jakie towarzyszyły tym intencjom. Im więcej było emocji (lęku, nienawiści, smutku itp.) i silniej były przeżywane, tym mocniej oddziałowywuje zła karma, i na odwrót, im więcej uczuć wyższych (miłości, radości, spokoju itp.) tym więcej dobrej karmy. Karmę, ze względu na siłę oddziaływania, dzielimy na słabą, średnią i mocną.

Karma tworzy się w świecie astralnym i istnieje w nim jako konkretny myślokształt nieustannie towarzyszący człowiekowi. Często określa się go jako klisza astralna. To filmowe porównanie nie jest przypadkowe, gdyż patrząc na myślokształt, osoby jasnowidzące widzą go jako krótki film w wersji 3D, odtwarzający się ciągle od nowa. Myślokształt ten zbudowany jest z materii świata astralnego i pierwiastków manasu (materia świata przyczynowego). Rys. 3

Rys. 3. Budowa Karmy w Świecie Astralnym

Podczas całego procesu umierania (opisanego powyżej) na poszczególnych poziomach umysł oczyszcza swe doznania/wspomnienia/intencje (karmę) i przyswaja ich czyste elementy – wchłania w siebie wszystko, co może być przydatne Wyższemu Ja. Następuje rozpad myślokształtów i odzyskanie z nich pierwiastków manasu. W ten oto sposób następuje rozwój i ewolucja duszy, poprzez ubogacenie jej w wiedzę zdobytą podczas życia w świecie fizycznym, astralnym i mentalnym.

Jednak często nie daje się oczyścić całej karmy. Po przejściu świadomości na poziom mentalny mocna i średnia karma pozostają w świecie astralnym jako utajone zalążki (nasiona karmy), oczekując na ponowne zstąpienie promienia duszy.

Podczas ponownego zstąpienia Promienia Duszy do świata astralnego, następuje jak opisano powyżej utworzenie z materii tego świata ciała astralnego, jak również przyciągnięcie do siebie zalążków karmy i wchłonięcie ich do nowo powstałego ciała astralnego. Po zakończeniu całego procesu inkarnacji obciążenia karmiczne będą widoczne jako blokady energii w ciele astralnym, zaś w ciele fizycznym mogą one powodować różne choroby i/lub deformacje ciała.

Świadomość Zamknięta w Astralu

Pojęciem “średnia Karma” określa się przeważnie ten rodzaj karmy, który nie udało się duszy oczyścić w czasie pobytu w świecie astralnym, ale którego siła oddziaływania jest na tyle słaba, że wypala się ona w ciągu następnej inkarnacji. Mocna karma to ta z kolei, której oddziaływanie trwa dłużej niż tylko jedna inkarnacja. Natomiast “słabą karmą” zwykło się określać te obciążenia, które powstały za życia osoby i wpływały na nią przez ten czas, ale które udało się w pełni oczyścić po śmierci i nie przeszły one do następnej inkarnacji.

Zdarzało się jednak, iż niektóre przeżycia, były tak traumatyczne, tak bolesne i nacechowane tak silnymi emocjami, że osobowość jednostki nie mogła sobie z nimi poradzić. Chcąc żyć dalej normalnie wyparła ona ze swego umysłu te wspomnienia, oddzielając je od siebie i dodatkowo otaczając blokadą (Rys. 4).

Rys. 4. Budowa świadomości zamkniętej w astralu, w świecie astralnym.

W czasie pośmiertnego pobytu w świecie astralnym, z powodu istnienia blokady, dusza nie jest w stanie oczyścić i odzyskać pierwiastków manasu z tej części siebie samej, którą wcześniej wyparła. Opuszcza ona poziom astralny pozostawiając swoją świadomość zamkniętą w astralu nietkniętą.

Przy kolejnej inkarnacji Promień Duszy przyciąga do siebie materię ciała astralnego i karmę, tworząc nowe ciało astralne. Nowo powstałe ciało astralne przyciąga również do siebie Świadomość Zamkniętą w Astralu (przyciągają się pierwiastki manasu z cieła astralnego i z blokady), jednak nie wchodzi ona w jego skład, ze względu na blokadę, pozostaje blisko jego granic (Rys. 5).

Rys. 5. Tworzenie ciała astralnego, z uwzględnieniem Karmy i Świadomości Zamkniętej w Astralu

Uwolnienie Świadomości Zamkniętej w Astralu

Karma z natury rzeczy ma tendencję do wypalania się, osłabiania swego oddziaływania, aż do całkowitego zaniku, w ciągu kolejnych wcieleń. Proces ten można znacząco przyśpieszyć poprzez afirmacje, medytacje, modlitwy, terapie regresywne itp. Jednak narzędzia te bardzo słabo (jeśli w ogóle) zdają egzamin, gdy chodzi o uwolnienie Świadomości Zamkniętej w Astralu.

Świadomość Zamknięta w Astralu, pozostając na granicy świadomości, oddziałowywuje na jednostkę z dużą siłą, ze względu na silne emocje z nią związane, ale jest ona trudna do ustalenia, z powodu jej wypchnięcia poza granice świadomości (manas średni) i podświadomości (manas niższy z ciała astralnego i fizyko-eterycznego).

Narzędziem doskonale nadającym się do pracy ze świadomością zamkniętą w astralu są tzw. “sny regresywne”. Sen to podstawowy stan świadomości, w którym przepracowywuje ona doświadczenia zdobyte w czasie dnia. Po opanowaniu umiejętności świadomego śnienia, jak i którejś z terapii regresywnych, można dokonywać regresji w czasie snu. Po przepracowaniu odpowiedniej ilości karmy, świadomość zaczyna przyciągać do siebie Świadomość Zamkniętą w Astralu z jeszcze większą siłą, dzięki czemu możliwe jest przeniknięcie blokady, które jest równoznaczne z jej zanikiem i odzyskanie pierwiastków manasu z blokady, i uzdrowienie wspomnień z wypartej części świadomości.

Pierwiastki mentalne

Powyższy tekst opisuje powstawanie karmy i świadomości zamkniętej w astralu w odniesieniu do pierwiastków pochodzących z ciała astralnego i ciała przyczynowego (Pierwiastki Manasu). W procesach tych biorą również udział pierwiastki mentalne, pochodzące z ciała mentalnego, należy po prostu do powyższego opisu dodać również pierwiastki mentalne jako wchodzące w skład karmy i świadomości zamkniętej w astralu, jak i blokady. Kwestia ta została celowo pominięta, aby nie zaciemniać opisu.

Zobacz również/See also:
Odzyskiwanie siebie

Literatura:
Arthur Powell, “Ciało Astralne”, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 2006
Arthur Powell, “Ciało Mentalne”, Dom Księgarski “Ezoteric”, Warszawa 2005

Wzorzec „ Matki dominującej (pożerającej)”

Autor: Maria Słaboń
Copyright – Prawa Autorskie

Już od najdawniejszych czasów matki rodzące synów wiedziały, że kiedy dorośnie będzie zastępował ojca w walce o byt a nawet przetrwanie. Ojciec również miał to na uwadze więc od najmłodszych lat przyuczał go do męskich obowiązków. Syn także się na to zgadzał. Nikt tu nie walczył i nie dyskutował z niezaprzeczalnie przydatnym wzorcem rodziny. Jednak czasami przybierał on formę agresywną i niszczącą wszystkie strony uczestniczące w nim.

Dziś kobieta ma na ogół wystarczająco możliwości, aby w razie potrzeby poradzić sobie ekonomicznie ‘ być samodzielną’ a nawet twórczą. Jednak wzorzec u kobiet jest na tyle silny, że choć mógłby być nieaktualny, od chwili narodzin chłopca włącza się automatycznie.

Jeśli mężczyzna (ojciec) jest silny, zdrowy i aktywny funkcjonują w miarę prawidłowo, ale gdy syn dorasta i osiąga wiek męski, wzorzec zaczyna się nasilać. Matka coraz częściej widzi w nim „swojego mężczyznę” stosując wszelkiego rodzaju presje i manipulacje (zupełnie nieświadomie).Używa słów, które wprost o tym świadczą. Ofiarowuje obowiązki ojca. Telepatycznie lub wprost zmusza go do rywalizacji, a nawet walki. Ojciec oczywiście to odczuwa, presje obojga powodują niejednokrotnie, że włącza się u niego z kolei mechanizm samozniszczenia (pora się usunąć – odczuwa).Popada w różnego rodzaju choroby, alkoholizm lub w najlepszym przypadku ratuje się ucieczką. Syn odczuwa jednak poczucie winy. Wie gdzieś głęboko, że zabija własnego ojca, a związek z matką odczuwa jako kazirodczy i sam zaczyna kombinować jak by się tu ukarać. Matka jednak w nieświadomości swojej presje i manipulacje wytęża, bo oto nareszcie jest namacalny dowód, że głowa rodziny choruje jest słaby, pije, nie ma wystarczająco dużo energii żeby utrzymać rodzinę. Ma powód by syna „posadzić na tronie” Obaj mężczyźni są w potrzasku. Młodzi Panowie a niektórzy nawet po czterdziestce niejednokrotnie ujawniali mi to na sesjach regresingowych jak bardzo są nieszczęśliwi ponieważ niczego ich życiu prywatnym nie mogą sobie ułożyć. Gdy tylko próbują założyć swoją rodzinę, poznać kobietę, mieć swój własny dom zawsze im się coś rozsypuje. Ich kobiety nie chcą walczyć z matką, odchodzą. Mężczyzna często traci kolejną pracę, dom. Znowu wracają do matki, którą trzeba się stale opiekować. W końcu sam sięga po alkohol nie mogąc wyjść z tego „zaklętego koła”, albo ciężko choruje a nawet tak jak Aleksander Wielki sam wybiera swoja śmierć. Znam takich przykładów bardzo wiele. Jedni do dziś nie maja rodziny i choć pojawiały się kolejne kobiety każda rezygnowała w obliczu tak dominującej matki. W innym przypadku syn po śmierci ojca zapada na podobna chorobę i umiera. Jeszcze inny stał się alkoholikiem kolejny jeździ nieustannie po całym Świecie nigdzie nie mogąc zagrzać miejsca choć jest tym już całkiem zmęczony i nieszczęśliwy. Nikt w twej walce nie wygrywa wszyscy giną powoli choć wcale tak nie musi być.

Jeżeli taki mężczyzna trafia do mnie, na sesji regresingowej, widzi wyraźnie jak to wygląda, uświadamia sobie wszystkie presje i manipulacje matki. Wtedy to właśnie on może przerwać ten łańcuch nieszczęść braku wolności wszystkich stron. Pracujemy nad uwalnianiem się od matki, wybaczaniem sobie walki z ojcem, zwolnieniem siebie z obowiązku bycia mężczyzną dla matki. Tylko on może to zrobić, bo reszta rodziny i tak będzie prawdopodobnie trwała w nieświadomości. Często taki mężczyzna ma wątpliwości, przecież ojciec pije choruje muszę matce pomagać”. No właśnie choruje bo ten plan matki zaczyna działać już od poczęcia dziecka i realizuje się. Nie można tego wykluczyć, że ojciec właśnie dlatego pije i właśnie dlatego choruje. Trzeba mu oddać co jego. Najczęściej powraca wolność dla wszystkich harmonia i spokój. Ojciec powraca do zdrowia a syn zaczyna swoją drogę życiową wg własnej woli i własnego planu. Matka z kolei ma własne możliwości. Może sama wziąć los w swoje ręce , znaleźć innego mężczyznę jeśli ten jej nie odpowiada, żyć twórczo i aktywnie. Jeśli nie chce to już jej sprawa. To ona i jej mąż SĄ odpowiedzialni za to kim są i jakie są ich relacje. Warto sobie uświadomić ten wzorzec ponieważ występuje on bardzo często w naszym społeczeństwie o silnych wzorcach DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików). Alkoholików tu przykład Obserwowałam jak w młodym małżeństwie matka ośmioletniego chłopca (atrakcyjna i samodzielna finansowo) wprost wmawiała chłopcu że jest jej mężczyzną. „Ty mój dzielny mężczyzno. No widzisz na tatę nie można liczyć, tobie daję klucze do domu i dostęp do bankomatu”. Chłopczyk zaczął chorować i źle się uczyć aż któregoś dnia w mojej obecności zwymiotował matce wprost pod nogi ostentacyjnie. Całe jego zachowanie i ciało mówiło zobacz jak mi z tym ciężko nie mogę i nie chcę tego dźwigać to za duża odpowiedzialność. Zwróć mi dzieciństwo. Zarówno mężczyźni jak i młode mamy wychowujące dopiero swoich synów powinny znać ten wzorzec, aby uważnie śledzić czy już nie krzywdzą swojego dziecka. Ten wzorzec już jest nieaktualny!

Każda z Was ma siłę twórczą i możliwości aby zwrócić wolność swoim dzieciom i być w pełni odpowiedzialnym za swoje związki i decyzje. Dziecko nie może tego robić. Ma swój własny plan i swoją niezależną od nas wolę. Żelazny Jan Robert Bly „… mężczyzna nie może prosić matki o klucz do wolności, nigdy się na to nie zgodzi. Trzeba go jej wykraść spod poduszki (oczekiwania i własne plany dla niego, niespełnione marzenia).„

W sesjach regresingowych klient pokazywał na miejsca w których czuł uzależnienia i zniewolenia od matki

• ból kolan i wszelkie choroby z tym związane (podcinanie nóg gdy chciał zrobić krok w kierunku uwolnienia lub własnej drogi)
• ucisk i ból w okolicach między pępkiem a splotem słonecznym (pozbawianie przez matkę woli)
• gardło np. anginy (niemożność wypowiedzenia się i protestowania)
• obręcz wokół klatki piersiowej uczuciowe zduszenia wszelkie choroby oskrzeli i płuc

Najbardziej z wyraźnych symptomów walki z ojcem

• choroby związane z prawą noga często zwyrodnienie prawego biodra
• silne obciążenia kręgosłupa (nadmiar obowiązków)
• zranienia ciała po prawej stronie.

Przykład
Mężczyzna – blizny po kłutych i ciętych ranach. Prowokowanie otoczenia do uzewnętrznienia walki z ojcem. Prawa strona ciała.

Następny ważny proces to wybaczenie matce, że nam to robiła ”nieświadomie” ONA TO ROZUMIE JAKO MIŁOŚĆ .Odreagować złość, pozwolić sobie na ujawnienie się jej, a następnie zastąpić to miłością.
Zupełnie co innego, gdy matce pomaga się z miłości, troskliwości z czułością, a co innego gdy poddajemy się jej manipulacjom. Kontakty z matką mogą i powinny być oparte wyłącznie na miłości. USTĄPI WALKA, A W JEJ MIEJSCE POWOLI ZAISTNIEJE HARMONIA I LEKKOŚĆ. Odreagowanie powyższego wzorca wcale nie oznacza zrywania więzi rodzinnych a jedynie je oczyszcza.

No to do roboty Panowie kobiety czekają! Pozdrawiam Marysia.

Transformacja Czakr i Ciał Subtelnych

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

W wyniku pracy ze świadomością i energią u osób zajmujących się rozwojem duchowym następują liczne zmiany w życiu, zarówno zawodowym jak i prywatnym. Wszystkie zmiany (w energiach i świadomości) mają swoje odzwierciedlenie w czakrach i ciałach subtelnych.

Złoty Sznur

Praca z energią boską skutkuje poszerzeniem “złotego sznura”, staje się on kanałem nie przerwanego przepływu tej energii. U różnych osób jest ma on różną średnicę i tak:

• u przeciętnego mieszkańca tej planety sznur ten jest bardzo słabo rozwinięty, a przez to prawie nie zauważalny, ma on średnicę włosa
• uzdrowiciele powinni mieć ten sznur szerszy od niż średnica głowy o około 5 cm,
• osoby bardzo wysoko rozwinięte mają ten sznur szerszy niż ich sylwetka.

Czakry

Nieustanny przepływ energii wpływa na czakry, które ulegają transformacji. Transformacja ta odbywa się w dwojaki sposób:

1. Powiększenie średnicy – Choa Kok Sui podaje następujące rozróżnienie wg średnicy czakr:
   • opóźnieni w rozwoju umysłowym – 5 cm lub mniej,
   • rozwinięci mniej niż przeciętnie – około 6,25 cm,
   • przeciętnie rozwinięci, czyli tzw. masy – około 7,5-10 cm,
   • inteligenci – około 10-12,5 cm
   • jednostki wybitne – 15 cm lub większa
   • zaawansowani jogini lub święci – około 45 cm lub większa
   • nadludzie – 2 m lub większa, zapewne w rozumieniu autora chodzi o osoby bliskie urzeczywistnienia oświecenia i oświecone.
2. Zmiana koloru czakry (dotyczy czterech górnych czakr):
   1. Anahata – czakra serca zmienia swój kolor z zielonego na różowo fioletowy, zaś w jej centrum pojawiają się trzy płomienie – srebrno-morski, złoto-fioletowy i brylantowy – których swiatło oświetla wyższe czakry.
      
      
   2. Visuddha – czakra gardła zmienia swój kolor z niebieskiego na srebrno-morski,
      
      
   3. Adźna – czakra trzeciego oka zmienia swój kolor z indygo na złoto-fioletowy
      
      
   4. Sahasrara – czakra korony zmienia swój kolor z fioletowego na brylantowy (biało-fioletowy)
      

Ciała Subtelne

Ciało Eteryczne:

Boska fioletowa energia praniczna w kontakcie z ciałem eterycznym zmienia się w złotą energię praniczną. Długotrwały kontakt z tą energią powoduje stałą zmianę koloru ciała eterycznego z jasno niebieskiego na złoty i powiększenie jego średnicy z około 5 cm do 20cm.

Ciało Astralne

Ciało astralne natomiast w wyniku zwiększenia się prędkości obracania różnokolorowych pran w aurze staje się oślepiająco białe i jego średnica sięga nawet kilku kilometrów (średnica ciała astralnego Buddy wynosiła 5 km).

Ciało Mentalne

Ciało Mentalne staje się białe i połyskuje innymi barwami, tak jak masa perłowa. Widzialne są w nim wszystkie kolory tęczy, a także barwy, których człowiek nie obserwuje w za pomocą oczu fizycznych, a jego średnica niepomiernie się rozrasta. Przypuszczalnie rozwinięcie jasnowidzenia mentalnego wiąże się z poszerzeniem spektrum widzialnego światła. Ma to miejsce w przyrodzie, gdzie niektóre gatunki zwierząt mają zdolność obserwowania światła ultrafioletowego i podczerwieni, np. szpak, obserwowany przez człowieka jest to szaro-czarny ptak o żółtym dziobie, ale przedstawiciele tego gatunku mają zdolność widzenia również w paśmie światła ultrafioletowego i obserwując się wzajemnie widzą się jako połyskujące wieloma barwami, gdyż ich pióra posiadają pigment odbijający światło ultrafioletowe.

Zobacz również/See also:
Galeria: Czakry po transformacji, Galeria: Czakry – wiry energii

Literatura:

Choa Kok Sui, “Praniczne uzdrawianie kolorami”, przekład z języka angielskiego Sławomir Bubicz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszwa 1993
Arthur Powell, “Ciało Astralne”, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 2006
Arthur Powell, “Ciało Mentalne”, Dom Księgarski “Ezoteric”, Warszawa 2005

Siedem oczu człowieka

Autor: Bartłomiej Jankiewicz
Copyright – Prawa Autorskie

Poza znaną wszystkim powszechnie Czakrą Trzeciego Oka i Czakrą Korony w systemie energetycznym człowieka pomiędzy nimi istnieją również inne czakry dopełniające funkcje Adźny.

Po mimo skąpej literatury w tym temacie chciałbym w tym artykule przedstawić te czakry. Nie wszystkich ich opis jest pełny, jednak ze względu na duże zainteresowanie tym tematem zdecydowałem się opublikować ten artykuł. W miarę zdobywania nowych informacji, będą one uzupełniane. O wszelkich uzupełnieniach będę informował w komunikatach.

|

Adźna System Składa się z siedmiu czakr oczu: Czakra Prawego Oka Czakra Lewego Oka Czakra Trzeciego Oka – Adźna Czakra Czwartego Oka – Manas Czakra Piątego Oka – Indu Czakra Szóstego Oka – Nirwana Czakra Siódmego Oka – Guru Odpowiadają one za różne poziomy postrzegania pozazmysłowego. Na rysunku przedstawiono ich wzajemne położenie względem Adźny i Sahasrary. Również czakra korony częściowo zostanie omówiona w tym artykule.

|

Czakra Trzeciego Oka – Adźna

Sanskryt:
“Dźna” – to “wiedza”, a “A” w przedrostku – jak po polsku coś całkiem przeciwnego. A-dźna oznacza więc NIE-WIEDZĘ, choć faktycznie tę wiedzę daje…

Kolor:
Indygo, szafirowy, a po transformacji złoto-fioletowy

Budowa:
Składa się z 96 płatków, jednak tradycyjnie przedstawiana jest jako dwupłatkowy lotos. To przedstawienie wynika z faktu podziału jej na dwie połowy, w których gromadzi się prana. U niektórych osób jedna połowa jest głownie jasnożółta, druga zaś głownie jasnofioletowa. Inne osoby mają pastelową zieleń w jednej części i jasny fiolet w drugiej. Poszczególne osoby różnią się barwą prany dominującej u nich w czakrze adźni. Kolory zmieniają się w zależności od psychicznego stanu danej osoby. Poniższy rysunek przedstawia układ pran w tej czakrze.

Położenie:
Pomiędzy brwiami – do 1 cm ponad linią brwi.

Funkcja:
Świadome postrzeganie bytu, siedziba wyższych sił umysłu, zdolności intelektualnego rozróżniania, pamięci, ośrodek jasnowidzenia, zwłaszcza prekognicja, jak również woli, zaś na poziomie cielesnym jest to centrum dowodzenia centralnego systemu nerwowego.

Nadaktywność:
Tak zwany “beton” – czyli osoba nie dająca sobie nic wytłumaczyć, żyjąca niemal wyłącznie poprzez intelekt i rozsądek. Próbuje regulować wszystko racjonalnie, dopuszczając tylko prawdy zdobywane swoim racjonalnym myśleniem. Brak całościowego sposobu widzenia i zdolności integracji w większym kosmicznym kontekście. Intelektualna arogancja, dopuszcza tylko to, co rozum może ująć i co można sprawdzić i udowodnić metodami naukowymi. Odrzuca poznanie duchowe jako nienaukowe i nierealistyczne.

Próba wpływania na ludzi lub rzeczy siłą myśli, w celu zademonstrowania własnej władzy lub zaspokojenia osobistych potrze.

Nie rozpoznawanie przyjętych przez siebie obrazów i informacji z subtelnych poziomów postrzegania w ich prawdziwym znaczeni. Mieszają się one z własnymi wyobrażeniami i fantazjami, pochodzącymi z nieprzepracowanych emocjonalnych wzorców. Te napiętnowane subiektywnością obrazy mogą się Stać tak bardzo dominujące, że uznawane są za jedyną rzeczywistość. Projektując je na świat zewnętrzny, prowadzą do utraty związku z rzeczywistością.

Zablokowanie:
Odrzucenie prawd duchowych, myślenie skłania się w dużym stopniu ku dominującym opiniom. W trudnych sytuacjach łatwo tracisz głowę, łatwo zapominasz, masz zakłócenia widzenia.

Planeta:
Neptun i Jowisz

Znak Zodiaku:
Ryby, Wodnik

Mantra:
Ham-ksham, Aum

Czakra Czwartego Oka – Manas

Sanskryt:
Manas – Umysł

Kolor:
Biały, w czasie snu zmienia swój kolor na czarny.

Budowa:
Sześć płatków które, poprzez swe kolory, przedstawiają poszczególne zmysły, i tak:

1. Żółty – Węch, Dźwięk – Cam च
2. Biały – Smak, Dźwięk – Cham छ
3. Czerwony – Wzrok, Dźwięk – Jam ज
4. Popielaty – Dotyk, Dźwięk – Jham झ
5. Biały – Słuch, Dźwięk – Jnam ञ
6. Czarny – Sen, Dźwięk – Cisza

Położenie:
Pomiędzy trzecim a piątym okiem

Funkcja:
Otwiera nas na wiarę w Boga. Działa jako tak zwane “Oko Nocne” – reaguje na na zmiany oświetlenia i czy jesteśmy w stanie czuwania czy nie. W czasie snu mienia swój kolor na czarny. Reguluje wydzielanie melatoniny. Siedziba umysłu, który poprzez wszystkie pięć zmysłów poznaje świat.

Zablokowanie:
Ateizm

Planeta:
Merkury

Znak Zodiaku:
Bliźnięta

Czakra Piątego Oka – Indu

Kolor:
Księżycowa biel

Budowa:
16 płatków

Położenie:
Na środku czoła

Funkcja:
Piąte oko uruchamia w nas twórcze myślenie oraz rozwija świadomość Wszechświata jako nieskończonego systemu współzależności, w którym wszystko łączy się ze wszystkim na niezliczone sposoby. Pozwala nam też odnaleźć w tym skomplikowanym systemie swoje własne miejsce, pojmować prawdy uniwersalne; przenikać istotę abstrakcyjnych idei, a także – jak twierdzi Genevieve L. Paulson – oglądać nasze wcześniejsze wcielenia.

Nadaktywność:
Nadmierny, niezrównoważony altruizm.

Zablokowanie:
Brak całościowej wizji świata, czego konsekwencją jest poczucie odosobnienia i alienacji.

Planeta:
Uran

Znak Zodiaku:
Wodnik

Mantra:
HANGSAH

Czakra Szóstego Oka – Nirwana

Sanskryt:
Nirwana – zgaśnięcie, zdmuchnięcie

Kolor:
Olśniewająca biel

Budowa:
100 płatków

Położenie:
Na linii włosów

Funkcja:
Umożliwia nam wgląd we własne myśli, uczucia, pragnienia, wspomnienia, a także pozwala postrzegać cel i sens naszego życia.

Planeta:
Naptun

Znak Zodiaku:
Ryby

Mantra:
GANG

Czakra Siódmego Oka – Guru

Sanskryt:
Guru – Przewodnik, Ten który prowadzi z ciemności do światła, Wielki, Ciężki, Ważny, Czcigodny,

Kolor:
Biały

Budowa:
12 płatków

Położenie:
Położony jest ok. 3 cm nad czołową linią włosów.

Funkcja:
Ośrodek ten pośredniczy między intelektem, a wyższą, duchową jaźnią. Jeśli jest otwarty i rozwinięty, mamy możliwość widzenia sensu i celu istnienia każdej rzeczy, a także kontaktowania się z istotami niebiańskimi oraz oglądać światło boskiej obecności. Stąd też nazwa tej czakry “Guru”, gdyż umożliwia kontakt z własnym mistrzem/opiekunem duchowym – własnym Guru.

Urzeczywistnienie:
Na tym czakramie urzeczywistniamy prawdę, która jest najczystszą wibracją sfery mentalnej. Dlatego postępując drogą prawdy rozwijamy się intelektualnie i emocjonalnie, osiągając coraz pełniejszą wewnętrzną harmonię. Oczyszczamy w ten sposób czakry i kanały energetyczne przygotowując je na rosnące fale energii Kundalini.
Przez to, iż jest to ośrodek PRAWDY wielu autorów nie określa go jako siódme oko, powiązane z czakrą trzeciego oka, lecz jako czakrę powiązaną z Sahasrarą.

Nadaktywność:
Wywołuje skłonność do “mentalnych odlotów” i uciekania przed rzeczywistością w świat dywagacji i marzeń.

Zablokowanie:
Lęk przed prawdą, sądząc, iż nie dałoby się jej znieść.

Powstrzymywanie Urzeczywistnienia:
Prawda, którą odkrywamy, nie może pozostać zamknięta w umyśle i nie wpływać na nasze życie w świecie zewnętrznym, gdyż powstające wówczas rozdwojenie tworzy napięcie zdolne zabić nawet najzdrowszy organizm.

Planeta:
Jowisz

Znak Zodiaku:
Strzelec

Mantra:
AING

Czakra Korony – Sahasrara

Czakra Korony ma 972 płatki, jest czakramem podwójnym. Składa się z kielicha wewnętrznego – Punkt Bindu ma 12 płatków, i kielicha zewnętrznego, który ma 960 płatków. Normalnie ma kolor fioletowy, a także tęczowy – ze względu na mieszankę różnokolorowych pran dostarczanych do niej przez Suszumnę z niższych czakr. Po transformacji przyjmuje kolor brylantowy – olśniewająca biel z fioletowym brzegiem (porównaj z artykułem Natura Energi Reiki).

Powiązane artykuły:
Natura Energi Reiki, Galeria: Inne Czakry

Literatura:

Barbara Ann Brennan, “Dłonie pełne światła”, Wydawnictwo Amber, Tłumaczenie Marcin Wawrzyńczak, Warszawa
Choa Kok Sui, “Praniczne uzdrawianie kolorami”, przekład z języka angielskiego Sławomir Bubicz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszwa 1993
Choa Kok Sui, “Stara sztuka uzdrawiania”, przekład z języka angielskiego Sławomir Bubicz, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszwa 1993
Jarosław Moser, Siedmiopiętrowy Mikrokosmos: Czakry Siedmiu Ciał
Shalila Sharamon, Bodo Bagiński, “Księga Czakr”, Wydawnictwo Aster, Kraków 1994
Susan G. Shumsky, “Exploring Chakras: Awaken Your Untapped Energy”, The Career Press, Franklin Lakes 2003